2017

Column | De laatste

Het is oudjaarsdag. De laatste dag van een reeks van 365 dagen. Dit was 2017.  Hoewel er elke dag een jaar eindigt, is 31 december een bijzondere dag. Ik word er altijd wat melancholisch van. Ik kijk terug op oude doelen, som wat nieuwe voornemens op, bekijk jaaroverzichten en verbaas me elk jaar weer wat er allemaal kan gebeuren in de wereld. In mijn wereld. Persoonlijk, yes this is a story from the heart, was het op sommige vlakken niet mijn beste jaar. Op andere vlakken had het niet beter kunnen zijn. Het was prima, maar ik ben klaar voor een nieuw jaar. 

Vroeger hielp ik mijn moeder overdag met oliebollen en appelbeignets bakken, terwijl mijn broer af en aan liep met vuurwerk en harde knallers. ‘s Avonds gingen we gourmetten, deden we spelletjes, spiekte ik af en toe stiekem bij poes Tess in de slaapkamer of ze het nog volhield, telden we af tot 00.00 uur, gingen we buiten vuurwerk kijken en de buurt een gelukkig nieuwjaar wensen. Langzamerhand verschoof dat naar werken overdag in de Em-té, glitterjurkjes en feesten tot vroeg in de ochtend met vriendinnen. Maar één ding veranderde nooit: de kriebel in je buik wanneer de klok de laatste tien secondes van het jaar slaat.

Ik heb ook dit jaar weer herinneringen voor het leven gemaakt. Ik heb gelachen, ik heb gedanst, ik heb lief gehad, ik heb gehuild, ik heb hoofdstukken afgesloten, ik ben een nieuw boek begonnen, ik ben boos geweest, ik heb gereisd, ik heb plannen gemaakt, ik heb gedatet, ik heb nieuwe mensen ontmoet, ik heb mensen achter me gelaten, ik heb dromen uit laten komen, ik heb nieuwe dromen in het leven geroepen, ik heb niet altijd geluisterd naar mezelf, ik ben ziek geweest, ik ben beter geworden, ik heb heel wat koffies gedronken en minuten bijgekletst met vriendinnen, ik heb half Nederland door getreind, ik heb mezelf verbaasd, ik ben dankbaar geweest, ik ben ondankbaar geweest, ik heb een nieuw stukje van de wereld gezien en bovenal: ik heb de liefste ontmoet.

Onder de streep heb ik over dit jaar weinig te klagen. Het is niet geworden wat ik dacht. In positieve en negatieve zin. Maar dat is het leven.  Als ik terugkijk op 2017, was het begin een absolute hoogtepunt. Met vriendin Inge stond ik voor de Brandenburger Tor in Berlijn op 1 januari om 00:00 uur te springen en te roepen dat 2017 ONS jaar werd. Op het vlak van reizen was dat absoluut waar. Nog geen 10 maanden later vlogen we namelijk samen naar Sri Lanka en dat was ongelofelijk mooi. Op andere vlakken sta ik stil. Stond ik stil. Goede voornemens kan je maken, je kan roepen dat 2018 jouw jaar wordt, maar daar ben je niet alleen afhankelijk van hoe het leven je leidt. Zelf kan je bijsturen, bij schakelen of zelfs een nieuwe richting inslaan.

2017 was goed, 2018 wordt beter.

Wat zijn jouw goede voornemens?

24/7 online: ✎ Bloglovin – Instagram – Facebook – Twitter

4 Comments

  • Ingrid 31/12/2017 at 4:26 pm

    Hey meissie hoop dat 2018 het jaar wordt wat je wenste maar des alniettemin blijf vooruit kijken naar je wensen en wat er wel of niet zullen komen daarom hebben we iedere jaar nieuwe wensen😘

    Reply
  • Peter 01/01/2018 at 11:08 am

    T was een rollercoaster jaar voor je en met al die mooie woorden is er maar 1 ding dat telt…..dat is je pa……..hahaha…..geintje…..dat ene ding is……..gelukkig zijn!!
    X je pa

    Reply
  • sammie 01/01/2018 at 5:18 pm

    Je kan het inderdaad alleen maar een beetje bijsturen, maar verder is het altijd maar weer afwachten wat een nieuw jaar brengt. Gelukkig nieuwjaar, hopelijk word het een mooie 🙂

    Reply
  • Anna 02/01/2018 at 1:30 pm

    Mooi stuk Jorinde! Zo te horen was 2017 een heftig jaar, en persoonlijk ben ik het daar helemaal mee eens! Laten we er voor zorgen (zover het kan) dat 2018 een super jaar wordt!

    Reply

Leave a Comment